Chapter 4 (Part 1)

posted on 24 Dec 2014 00:19 by vermillionend in FuyuNoKomorebi
คำเตือน : เกิน 25% เป็นการดำน้ำ
แปลมาจากหนังสือนิยาย

Chapter 4

 

 

[หน้า 238]

พอแยกกับกิงโกะแล้วกลับมาที่หมู่บ้านมินาคามิ ความอ่อนล้าที่บรรยายไม่ถูกก็เข้าโอบล้อมร่างกายของทั้งสอง

เหตุการณ์เมื่อซักครู่ ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไรก็ยังคาอยู่ไม่ยอมห่าง

น่าจะเป็นเวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมงนับจากที่มาถึงหมู่บ้าน แต่ก็เริ่มรู้สึกว่าอยู่ในป่ามานาน

“ยินดีต้อนรับนะ ทั้งสองคน”

“พี่จ๋า  ซาคุยะจัง !  ยินดีต้อนรับ”

พอถึงบ้านอิวานางะ ซัตสึกิผู้เป็นน้ากับโชวโกะที่เป็นลูกสาวของเธอก็ออกมาต้อนรับ ซัตสึกิเป็นน้องสาวของแม่ แต่กับซาคุยะที่รูปร่างหน้าตาคล้ายแม่มากนั้นกลับไม่ค่อยคล้ายกันเท่าไร

ตรงข้ามกับผมดำยาวเหยียดตรงของซาคุยะ ผมสีน้ำตาลอ่อนนั้นลอนเป็นคลื่นเล็กน้อย ส่วนสูงเองก็ไม่ได้จัดว่าสูง

เรื่องที่ผู้มีสายเลือดเดียวกันถึงจะเป็นพี่สาวน้องสาวกันก็ไม่เหมือนกันเลยนั้นสามารถพูดได้ว่าเป็นลักษณะเฉพาะของตระกูลมินางามิเช่นกัน

“ขอโทษนะคะที่จู่ๆก็มา ขอเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”

“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ดีใจนะที่อุตส่าห์มา”

“ใช่แล้วล่ะ~ !”

ตรงข้ามกับซัตสึกิที่ยิ้มอย่างอ่อนโยน โชวโกะมีใบหน้ายิ้มแย้มเต็มหน้า จากนั้นก็ดึงมือของโคสุเกะกับซาคุยะ

 

[หน้า 240]

ตรงนั้นไม่มีเค้าหน้าของสาวน้อยขี้อายที่ไม่ยอมเปิดใจให้ รู้สึกดีใจมากที่มาต้อนรับด้วยท่าทางสดใส

พอเห็นภาพของแม่ลูกที่อยู่เบื้องหน้า ซาคุยะก็รู้สึกเจ็บภายในอกเหมือนมีอะไรมาทิ่มแทง

“ทั้งคู่คงจะเหนื่อยสินะ โชวโกะเตรียมอ่างอาบน้ำให้ทีได้มั้ย ?  แม่จะทำกับข้าวน่ะ”

“ค่า !”                                                                                                 

“เอาล่ะ ทั้งสองคน……ตอนนี้ยังไม่ถามหรอกนะว่าเกิดอะไรขึ้น พักผ่อนให้สบายนะ”

“……ค่ะ……ขอบคุณค่ะ”

 

 

อาหารเย็นเป็นหม้อไฟอุ่นๆที่ดูสมกับเป็นฤดูหนาว

สีหน้าของซาคุยะนั้นตอนนี้เองก็ยังไม่ดี ถึงจะบอกไปว่าไม่รู้สึกอยากอาหาร แต่พอยื่นตะเกียบไปยังถ้วยที่ซัตสึกิตักแบ่งให้ก็ผ่อนคลายลงได้

“อร่อยมั้ยจ๊ะ ?”

“……ค่ะ อุ่นมากเลยล่ะค่ะ ผักทางนี้เป็นของหมู่บ้านมินาคามิเหรอคะ ?”

“อื้อ ใช่แล้วล่ะ หัวไชเท้ากับต้นหอมเป็นของที่ได้มาจากคุณทาคามิ ส่วนแครอทได้มาจากคุณคิคุจิที่อยู่แถวบ้านน่ะ แต่เต้าหู้กับเนื้อเป็นของที่ซื้อมานะ”

 

ตอนถัดไป

Comment

Comment:

Tweet