Ore-tachi ni Tsubasa wa Nai - Under the Innocent Sky.

posted on 01 Jan 2017 20:50 by vermillionend in Preview

         สวัสดีปี 2017 ครับ ขอบคุณที่ตามอ่าน Blog พิลึกๆมา(ว่าแต่มีคนอ่านด้วยเรอะ ! …ช่างเถอะ) ปีใหม่แล้วเป็นอย่างไรกันบ้างครับ ทางผมเนื่องจากเข้าสู่ปีใหม่แล้วเลยอยากจะเริ่มทำอะไรใหม่ๆบ้าง ปีที่แล้วทำอาหารเป็นแล้ว(เพราะไปอยู่ต่างประเทศมา เลยต้องทำกินเองอย่างเลี่ยงไม่ได้) ปีนี้เลยอยากจะตามเทคโนโลยีโลกให้ทันครับ

         ที่จริงคือผมแพ้ทาง Social Network เอามากๆเลยล่ะครับ(ยกเว้นเว็บบอร์ด) ใช้เทคโนโลยีเป็นก็จริง(ใช้คอมขั้นพื้นฐานได้, ใช้โปรแกรมตัดต่อรูปได้, งัดคอมได้ ฯลฯ แล้วยังเคยแตะพวกเขียน code หรือ cmd บ้างเล็กน้อย) แต่กลับไม่ถูกกับ Social Network อย่าง Facebook, Line เอามากๆเลยล่ะครับ ไม่ใช่ว่าใช้ไม่เป็น แต่รู้สึกไม่อยากจะใช้มันจริงๆ ทว่า ตอนนี้พ.ศ. 2560 แล้วจะมามัวพูดแบบนั้นไม่ได้ เลยว่าจะลองเริ่มหัด(ฝืนทน)เล่น Social Network ดูครับ…… จริงๆก็พูดว่าจะเริ่มมาหลายรอบแล้วน่ะนะ แต่ไม่เคยทนเล่น Social Network ได้ยาวเลย เรื่องอื่นๆที่ตั้งใจไว้ส่วนใหญ่จะทำลุล่วงไปได้ มีแค่เรื่องนี้นี่ล่ะที่ทำไม่ได้ซะที

         นอกเรื่องมาพอแล้ว มาเข้าเรื่องกันดีกว่า เกมที่นำมาให้ดูในคราวนี้คือ Ore-tachi ni Tsubasa wa Nai - Under the Innocent Sky. ของค่าย Navel ที่วางจำหน่ายเมื่อปีศ.ศ 2009 ครับ เป็นเกมที่ได้รับเสียงตอบรับดีมากพอสมควร ได้รับการนำไปทำเป็นอนิเมะด้วย…… โดยเกมนี้มีเวอร์ชั่น Prelude วางจำหน่ายในปีค.ศ. 2008   เวอร์ชั่น Prelude จะเป็นเรื่องสั้นเสมือนบทนำที่ทำให้ผู้อ่านได้เข้าใจถึงโลกในเกมและตัวละครก่อนเริ่มเล่นเกมจริง แล้วเกมนี้ที่เป็นตัวเกมจริงจึงค่อยวางจำหน่ายในปี 2009 ซึ่งเป็นปีต่อมาครับ จากนั้นในปี 2010 ก็มี Fandisc ที่เป็น After Story ออกมาวางจำหน่าย

         เกมนี้ต่างจาก Visual Novel ทั่วๆไปตรงที่ตัวเอกไม่ได้มีคนเดียว แต่จะดำเนินเรื่องแบบมีคู่พระเอก-นางเอกหลายคู่ เนื้อเรื่องเกมนี้แบ่งออกเป็น 4 บท แต่ละบทจะมีตัวเอกและนางเอกของบทนั้นๆ และที่สำคัญคือ “ฮาเนดะ โคบาโตะ” น้องสาวของตัวเอกบทที่ 4 คือนางเอกของบทที่ 4 ครับ !…… เกมเก่าพอสมควรแล้วแต่ไม่รู้ทำไมจู่ๆผมถึงได้อยากเขียนถึงเกมนี้ขึ้นมา เอาเป็นว่าเกมเนื้อเรื่องดี+พล็อตเรื่องถูกใจ+ตัวละครน้องสาวถูกใจ = สนใจ !

 

 

俺たちに翼はない
―――under the innocent sky.

Ore-tachi ni Tsubasa wa Nai - Under the Innocent Sky.
พวกเราไม่มีปีก -ภายใต้นภาอันไร้มลทิน-

 

 

 

คำเตือน : เกิน 25% เป็นการดำน้ำ
แปลมาจาก Getchu

สุดยอดผลงานทุ่มสุดตัวที่คู่แท็คทีมระหว่างนักวาด “นิชิมาตะ อาโอย” กับนักเขียน “โอว แจ๊คสัน” ขอมอบให้กับคุณ !

เรื่องราวความรักที่มี 3 เรื่องราวมาบรรจบกัน แต่ก็เป็นเรื่องราวธรรมดาๆที่พบเห็นได้ทั่วไป---------

 

ในที่สุดตัวเกมจริงของ “Ore-tachi ni Tsubasa wa Nai” ที่เวอร์ชั่น Prelude ได้รับความนิยมอย่างมากก็มีกำหนดวางจำหน่าย !

สมกับเป็นผลงานที่ทีมผู้สร้างที่มีความสามารถเป็นคนดำเนินการ เป็นผลงานที่เป็นที่คาดหวัง, เป็นที่พูดถึงกันและได้รับการเฝ้ารอให้วางจำหน่ายตั้งแต่วินาทีที่ประกาศจะสร้าง

 

เรื่องราวประกอบขึ้นโดยแบ่งเป็นบท มีเรื่องราวที่คู่พระเอกนางเอกสามคู่ซึ่งมีปัญหาเล็กๆน้อยๆได้ถักทอขึ้นมา แล้วก็เนื้อเรื่องบทที่ 4 ซึ่งเรื่องราวเหล่านั้นได้มาบรรจบกัน

การเลือกตัวเลือกจะทำให้ความสัมพันธ์ของตัวละครเกิดการเปลี่ยนแปลงด้วย จะดำเนินเรื่องไปแบบ Multi Story ที่จะส่งผลกระทบต่อเนื้อเรื่องภายหลังเป็นอย่างมาก

 

แม้จะใช้ชีวิตวัยรุ่นที่ดูน่าสนุกสนาน แต่คนหนุ่มสาวที่สมกับเป็นยุคปัจจุบันเหล่านั้นก็มีเรื่องให้ทุกข์ใจ ได้กังวล และแม้จะหลงทางไปบ้าง แต่ก็ยังดำเนินชีวิตผ่านพ้นไป……  มาดื่มด่ำกับเรื่องราวธรรมดาๆทั่วไปเช่นนั้นให้ทุกซอกทุกมุมด้วยเนื้อเรื่องอันเฉียบคมที่เขียนโดยโอว แจ๊คสัน, ภาพอันงดงามที่วาดโดยนิชิมาตะ อาโอย, เพลงอันยิ่งใหญ่อลังการที่แต่งโดย Acchorike กันเถอะ

 

 

------ยานางิฮาระ เมืองขนาดใหญ่

ที่นั่นมีย่านธุรกิจขนาดใหญ่ที่มีผู้คนมากมายกับตึกตั้งเบียดเสียดกัน

 

------ช่วงเวลาคือฤดูหนาว

หากแหงนมองขึ้นไปบนฟ้าก็จะพบกับท้องฟ้าสีขาวไร้ซึ่งสีสัน

 

เหล่าคนหนุ่มสาวที่แบกรับปัญหา ทั้งปัญหาธรรมดาทั่วๆไปและปัญหาที่ไม่ธรรมดา

พวกเขาและเธอจะได้มาพบพานกัน พร้อมๆกับความรัก

นี่คงจะเป็นเรื่องราวธรรมดาๆที่พบเห็นได้ทั่วไป

 

 

Main Character

 

“ไม่ว่ายังไงหากโดดเด่นกว่าคนอื่นก็จะโดนเกลียดชัง นั่นคือการใช้ชีวิตในสังคม------อ๊ะ เมื่อกี้ฉันพูดอะไรแปลกๆออกไปสินะ อืม เผลอหลุดปากไปน่ะ  Edit ทิ้งไปที”

 วาตาไร            อาสึกะ
渡来 明日香

ส่วนสูง  : 158 เซนติเมตร
สัดส่วน : 84/57/83

 

ด้วยหน้าตาที่ประเมินกันว่างามเป็นอันดับหนึ่งของโรงเรียนและความเข้าสังคมเก่ง เลยเป็นเหมือนเจ้าหญิงของโรงเรียนมิโซระที่ปกครองโรงเรียนในฐานะสาวงามที่สูงจนมิอาจเอื้อมสำหรับนักเรียนชายทุกคน

สดใส เข้าสังคมเก่ง บางครั้งยังทำให้รู้สึกถึงความไร้เดียงสาที่ดูน่ารักอีกด้วย แต่กิริยาท่าทางนั้นดูสง่าผ่าเผย ไม่เกรงกลัวอะไรทั้งสิ้น

ด้วยหน้าตาที่ประเมินกันว่างามที่สุดในโรงเรียน, รูปร่างสัดส่วนที่แสนจะเพอร์เฟค แล้วก็วาทศิลป์อันสมบูรณ์แบบไร้ช่องโหว่ซึ่งมีความสมดุลที่ยอดเยี่ยมระหว่างความเขินอายและการทำตัวให้เข้ากับสถานการณ์ เลยได้รับการยกย่องอย่างลับๆว่า “ท่านอาสึกะ”

ทว่า จริงๆแล้วเจ้าตัวกลับเกลียดการคบค้าสมาคมกับผู้อื่น ไม่ใช่ว่าไม่เก่ง แค่เกลียด

 

“เปล่าค่ะ ในความหมายหนึ่งก็รู้สึกขอบคุณอยู่ค่ะ คนที่ทำให้ฉันได้รู้ว่าการที่ความบังเอิญเล็กๆน้อยๆมารวมกันนั้นมันทำให้คนรู้สึกไม่พอใจได้ขนาดไหนก็คือคุณค่ะ”

ทามาอิซึมิ         ฮิโยโกะ
玉泉 日和子

ส่วนสูง  : 161 เซนติเมตร
สัดส่วน : 88/60/89

 

เป็นคนกระฉับกระเฉง, เจ้าระเบียบและจริงจังจนเกินไป ความฝันในอนาคตคือนักเขียนนิยาย ทำงานพิเศษอยู่ที่ “อเล็กซานเดอร์” ภัตตาคารที่มีชื่อเสียงว่าเครื่องแบบน่ารัก

ปกติจะร่าเริงสดใสและมารยาทดี แต่ก็มีส่วนที่หัวรั้น ไม่ยืดหยุ่นอยู่ด้วย

เป็นประเภทแสดงความรู้สึกออกมาทางสีหน้าง่าย พอมีเรื่องน่าดีใจก็จะยิ้มไม่หุบ ในทางกลับกันพอคนที่เข้ากันไม่ได้มาอยู่ตรงหน้า น้ำเสียงจะเย็นชาลงและมักจะกลายเป็นโทนเดียวเพราะพยายามสะกดกลั้นความรู้สึกด้านลบเอาไว้

เนื่องจากสายตาเอียง+สั้นสุดๆ เวลาทบทวนบทเรียนหรืออ่านหนังสือเลยใส่แว่น แต่ตอนอยู่ต่อหน้าคนอื่นจะอยู่ในสภาพตาเปล่า

 

“อ๊า ไม่นะ แค่สบตากันก็รู้สึกราวกับจะท้องขึ้นมาแล้ว ความรู้สึกนี่คือสิ่งที่เรียกกันว่าการเริ่มต้นของความรักรึเปล่านะค้า~”

โอโทริ    นารุ
鳳 鳴

ส่วนสูง  : 148 เซนติเมตร
สัดส่วน : 78/54/78

 

ด้วยนิสัยที่ทำอะไรสบายๆไปในแบบของตัวเองและกิริยาวาจาที่ไม่สนใจรอบข้าง เลยมองกันว่าเป็นคนที่เดาไม่ถูกว่ากำลังคิดอะไรอยู่

มองแวบแรกจะเห็นเป็นคนเรื่อยๆเฉื่อยๆสบายๆ แต่กลับมีความคล่องตัวสูงผิดคาด จะจัดการเรื่องต่างๆโดยเร็วแล้วก็กลับไปเหม่อลอยอีก

มีวิธีพูดที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว คือพูดเร็ว แต่จะตัดคำตรงวลีที่เหมาะสมแล้วลากเสียงยาวพยางค์สุดท้าย นอกจากนี้ยังมีนิสัยที่ถ้าเผลอจะพูดจนลืมตัว

มีนิสัยขี้อาย ปกติตอนอยู่ต่อหน้าคนอื่นจะสงบเสงี่ยม ทว่า จริงๆแล้วเป็นคนอยู่ไม่สุก กับคนที่รู้สึกผูกพันไปแล้วครั้งหนึ่งนั้นจะตามติดแจและพูดมาก

รูปร่างเล็กและมีใบหน้าที่ดูอ่อนวัย แถมยังมีร่างกายเหมือนเด็ก แต่ก็เชื่อมั่นอยู่ว่าหลังจากนี้จะโตเอาโตเอา (โดยเฉพาะพวกหน้าอก)

ผลการเรียนดีก็จริง แต่เนื่องจากมีกิริยาวาจาที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวเยอะเลยไม่เห็นเป็นเช่นนั้น จะดูบ้าๆบอๆซะมากกว่า จากสายตาคนอื่นแล้วตัดสินได้ยากว่าแท้จริงแล้วความน่าขันนั่นเป็นการเอ๋อโดยธรรมชาติหรือคำนวณไว้แล้ว

 

“อ๊ะ แตงกวา, พริกหยวกแล้วก็กาแฟดำ ให้พี่จ๋านะ เปล่า ไม่ได้เลือกกินนะ เอาใจใส่ต่างหาก ?  เย้ !”

 ฮาเนดะ       โคบาโตะ 
羽田 小鳩

ส่วนสูง  : 145 เซนติเมตร
สัดส่วน : 72/57/78

 

ชอบเรียนหนังสือ ว่านอนสอนง่าย แถมยังช่วยงานบ้านโดยไม่ต้องบอกด้วย แต่ก็ทำพลาดเยอะด้วยเหมือนกัน

ชื่อเล่นที่ถูกใจคือป๊อปโปะ (ทว่า ปัจจุบันไม่มีใครยอมเรียกแม้แต่คนเดียว)

ปกติจะเป็นสาวน้อยที่ใส่ซื่อ บริสุทธิ์ ไร้เดียงสา แต่ก็กลัวคนแปลกหน้าอย่างรุนแรง พออยู่ต่อหน้าคนไม่คุ้นเคย ปริมาณคำพูดจะน้อยลงไปมากโดยไม่ได้ตั้งใจ

โคบาโตะในตอนนั้นดูเป็นคนพูดน้อยและอัธยาศัยไม่ดีจริงๆ ทว่า ความจริงแล้วภายในใจนั้นกำลังลนลานสุดๆคิดว่าหวาๆๆ จะทำยังไงดี ต้องพูดเรื่องอะไรน่าสนุกสักอย่าง

ความกังวลในตอนนี้คือเรื่องทางบ้านและเรื่องที่ยังไม่ชินกับสัมผัสของ “ยกทรง” ซึ่งเพิ่งเริ่มหัดใช้เมื่อไม่นานมานี้ ใส่แล้วรู้สึกคันยังไงไม่รู้ พอกลับมาบ้านเลยรีบถอดทันที

รักพี่ชายมาก อนาคตคิดไว้ว่าอยากจะเป็นเจ้าสาวของพี่ชาย

 

* อธิบายเพิ่มเติมโดยผู้แปล : “ป๊อปโปะ” เป็นคำที่เด็กใช้เรียกนกพิราบ

 

 

Sub Character

“คิดว่าการไม่เกรงกลัวที่จะถูกคนอื่นเกลียดเนี่ยเป็นพรสวรรค์อย่างหนึ่งนะ”

ยามาชินะ    มิยาโกะ
山科 京

ส่วนสูง  : 164 เซนติเมตร
สัดส่วน : 82/56/82

 

นักเรียนปี 3 โรงเรียนมิโซระผู้มีนิสัยขี้กลัวและชอบเก็บตัว   เรียนอยู่ห้องเดียวกับวาตาไร อาสึกะ

ร่างกายอ่อนแอและมักจะหยุดเรียนบ่อยๆด้วย  ในชั้นเรียนนั้นตัวตนจืดจางมาก ไม่มีเพื่อนใกล้ชิดเลยแม้แต่คนเดียว ชีวิตที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้ไม่เคยถูกคนอื่นนอกจากครอบครัวเรียกด้วยชื่อตัวเลย

พื้นฐานแล้วเป็นคนมืดมน มองโลกในแง่ร้าย แต่บางทีจู่ๆก็อยากจะมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นขึ้นมา ในตอนนั้นจะถามคำถามส่งเดชมั่วๆกับคุณพี่สาวพนักงานต้อนรับในห้างสรรพสินค้าบ้าง จงใจนั่งที่นั่งสำรองสำหรับผู้สูงอายุแล้วรอโอกาสที่จะยกที่นั่งให้คนแก่บ้าง

บ้านเป็นร้านบุหรี่เล็กๆในย่านที่อยู่อาศัย จะเฝ้าร้านอย่างเงียบๆโดยฟังเพลงแนว Folk Song ที่ชอบไปพลางๆ

 

“นายน่ะ ทำงานได้เงินเดือนก็ยิ้มให้ลูกค้าให้สมกับเงินเดือนซะ”

   ฮิโนะ            เอริโกะ 
日野 英理子

ส่วนสูง  : 164 เซนติเมตร
สัดส่วน : 83/56/82

 

นักเรียนมหาวิทยาลัยที่ทำงานเป็นพนักงานเสริฟอยู่ที่ภัตตาคาร “อเล็กซานเดอร์”

อาจเป็นเพราะเข้ากันไม่ได้ เลยกระทบกระทั่งกับทามาอิซึมิ ฮิโยโกะที่ทำงานอยู่ที่เดียวกันไม่เรื่องใดก็เรื่องหนึ่งบ่อยๆ

มีนิสัยพูดเรื่องที่อยากพูด ยิ่งไปกว่านั้นวิธีพูดยังรุนแรงและหยาบคาย แต่ในเวลาเดียวกันก็เป็นตัวสร้างความครื้นเครงด้วย

มีด้านที่เป็นคนขี้เกียจและขาดความประณีตอยู่ แต่ในทางกลับกันก็มีด้านที่จริงจังและมีความพยายามอยู่ด้วย เป็นประเภทที่เห็นว่าเอาแต่เล่นสนุกอยู่ แต่ตอนก่อนสอบจะตั้งใจดูหนังสือโดยไม่ขาดตกบกพร่อง หรือเห็นว่ากินอย่างตะกละมูมมาม แต่ก็ตั้งใจออกกำลังกาย

ใจดีกับผู้ชายหน้าตาดีอย่างเหลือเชื่อราวกับเป็นเรื่องล้อเล่น……แต่นั่นก็เป็นการล้อเล่นจริงๆ ที่จริงก็ไม่ได้ยึดติดกับความรักมากมายขนาดนั้น

 

“ก็เพราะแค่พูดคำพูดอ่อนโยนน่ะมันง่าย แต่พูดอะไรเข้มงวดน่ะมันยากกลับกันเลยล่ะ”

 โมจิซึกิ           คินาโกะ
望月 紀奈子

ส่วนสูง  : 165 เซนติเมตร
สัดส่วน : 91/62/90

 

นักเรียนโรงเรียนกวดวิชาที่สอบเข้าไม่ติด 2 ปีซ้อน ไม่ใช่ว่าเรียนไม่เก่ง แต่เป็นเพราะที่ๆอยากเข้าเรียนอยู่ในระดับสูง สอบเข้ายาก

ในขณะที่ดูหนังสือเตรียมสอบ ก็ทุ่มเททำงานพิเศษที่ภัตตาคาร “อเล็กซานเดอร์” ไปด้วยเพื่อหาเงินค่าสมัครสอบ

มีนิสัยร่าเริงแจ่มใส ทำอะไรสบายๆไปในแบบของตัวเอง และมองโลกในแง่ดี ปกติจะเป็นคนจริงจังและเงียบเรียบร้อย  แต่ก็ทำตัวให้เข้ากับบรรยากาศได้ดีเช่นกัน ในร้านอเล็กซานเดอร์ที่รอบตัวมีแต่คนพิลึกนั้นคิดว่าจะแพ้ไม่ได้ เลยแสดงความขี้เล่นออกมาให้เห็น

ออกจากบ้านมาอาศัยอยู่ในคอนโดห้องเดี่ยวตรงย่านที่พักอาศัยของนักเรียน หลังย้ายเข้าไปได้ราวๆ 1 ปีก็เริ่มพูดคนเดียวมากขึ้นตอนดูทีวี  ถูกใจรายการเสนอขายสินค้าทางไปรษณีย์ที่ฉายกลางดึกเพราะมีช่วงให้ตบมุกหรือพูดแทรกได้เยอะ
หน้าเด็ก แต่กลับมีหน้าอกใหญ่ที่สุด

 

“หึหืม ? เรื่องแค่น้าน~ ม่ายต้องห้ายบอกผู้ใหญ่ทุกคนก็รู้อยู่แล้วล่าน่า”

 โยเนดะ         ยู 
米田 優

ส่วนสูง  : 166 เซนติเมตร
สัดส่วน : 85/61/87

 

บรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นผู้ร่าเริงสดใสและเป็นกันเอง

เข้าทำงานมาได้ 2 ปี นานๆครั้งก็ทำงานพลาดเพราะสะเพร่าบ้าง แต่ท่าทีตอนทำงานนั้นจะเอางานเอาการ เป็นที่น่าพอใจ ทำงานอย่างกระฉับกระเฉงราวกับมีงานเป็นแฟน แล้วก็ปลอบใจตัวเองที่ยุ่งอยู่กับงานด้วยการรู้สึกภูมิใจในการใช้ชีวิตเช่นนั้น

กับตัวเอกที่อายุน้อยกว่าและใช้ชีวิตทำงานพิเศษเลี้ยงชีพไปอย่างอิสระตามใจตนเองนั้น จะสวมมาดแบบคนอายุมากกว่ามากด้วยประสบการณ์ว่าเป็น “คุณพี่สาวที่เข้าใจในคนหนุ่มสาวสมัยนี้ด้วย” แต่พออยู่กับบรรดาเพื่อนหรือเพื่อนร่วมงานที่อายุเท่ากันแล้วจะโดนหยอกเล่นจนหัวปั่น

ตอนเพิ่งตื่นจะอารมณ์ไม่ดีสุดๆ

 

“หวา มาในที่แบบนี้ เสเพล เสเพลสุดๆไปเลย”

  โควดะ           ไอ 
香田 亜衣

ส่วนสูง  : 164 เซนติเมตร
สัดส่วน : 78/58/84

 

ใสซื่อบริสุทธิ์, ไม่กลัวอะไร และคุ้นเคยกับคนอื่นง่าย ทว่า ทั้งหมดที่ว่ามานี้อยู่ในระดับเกินควร จนบางครั้งก็ถูกคนอื่นมองว่าแก่แดดและทำตัวตีสนิท แต่ก็ไม่ใช่คนประเภทที่จะโดนเกลียดจริงๆจังๆอะไร

แม้จะฝืนตัวเองจนเข้ามาเรียนในโรงเรียนคุณหนูได้อย่างเฉียดฉิว แต่ก็ต้องเสียใจภายหลังที่เรียนยากไปจนตามบทเรียนไม่ไหว

ชอบมาสายหรือขาดเรียนบ่อยๆ และมักจะเที่ยวเล่นอยู่ที่ย่านธุรกิจจนมืดค่ำด้วย ทว่า โดยพื้นฐานแล้วมีความรับผิดชอบดี เลยจะไม่เล่นอะไรที่เป็นเรื่องผิด

กับบรรดาเพื่อนร่วมชั้นที่แสนจะเอาจริงเอาจังนั้นเข้ากันไม่ได้เลยต้องโดดเดี่ยว กับพวกแก๊งสาว Gal ที่เข้ากลุ่มไปเมื่อฤดูร้อนเองก็เข้ากันไม่ได้เลยออกจากกลุ่มมาตอนฤดูใบไม้ร่วง

ปัจจุบันมักจะไปไหนมาไหนกับพวกโมริซาโตะ คาซึมะที่เป็นเพื่อนสมัยเด็ก

ความลับที่ว่ากำลังใช้บราแบบมี pad เสริมทรงและกาวเครื่องสำอางทำตา 2 ชั้นอยู่นั้นตั้งใจว่าจะเอาลงหลุมฝังศพไปด้วย

 

“ฟังให้ดีๆนะเจ้าหนู ชั้นน่ะ ขายเครปโดยห่อความฝันลงไปด้วยนะ”

 คาสุกะ         ฮารุเอะ 
春日 春恵

ส่วนสูง  : 169 เซนติเมตร
สัดส่วน : 89/63/91

 

สาวเจ้าของร้านผู้เป็นคนสบายๆ ไม่คิดมากกับเรื่องเล็กๆน้อยๆและเอาใจใส่ผู้อื่น บริหารร้าน “Pal Crepe” ร้านขายเครปแบบรถเคลื่อนที่ด้วยตัวคนเดียว

พูดจาไม่สุภาพและอารมณ์ร้อน แต่ก็ดูแลคนอื่นดี พวกคนอายุน้อยกว่าและคนรุ่นเดียวกันเลยเรียกกันอย่างรักใคร่ว่า “พี่พัล”

เป็นพี่สาวพึ่งพาได้ ทำให้ดูแก่กว่าอายุจริง ในทางกลับกันพวกงานอดิเรกหรือแฟชั่นนั้นกลับให้ความรู้สึกเหมือนเป็นนักเรียน

นิสัยเหมือนผู้ชาย วิธีพูดเหมือนคนวัยป้า งานอดิเรกเป็นสไตล์สาวแฟชั่น ทั้งเสื้อผ้าทั้งรถทั้งโทรศัพท์มือถือ ทุกอย่างเป็นสีชมพูหมด

สิ่งที่ชอบคือเพลงแนวยูโรแดนซ์เมื่อราวๆ 10 ปีก่อน (ที่ร้องกันว่าฟุวะ ! ฟุวะ ! อ่ะ) สิ่งที่เกลียดคือกฎหมายจราจร (ก็ทำให้พวกเราทำมาค้าขายไม่ได้อ่า !)

 

 

Comment

Comment:

Tweet